ایستگاه رفته

دستش را می‌فشاری و رخ در رخش تنها خیره به چشمانشی. رسا تر از هر زمان دیگر می‌گویی: "دوست دارم". و لبخندش٬ از غافلگیری ایست. او بازهم به سراغ تو خواهد آمد و تو به مقصودت رسیده‌ای.

اما برای که و با که چه فعالیتی می‌کنی؟ حتی هم فکرانت با تو نیستند. حالا تنها یک ترانه می‌چسبد.

گوش‌کنید